เกี่ยวกับ ม.นอกระบบ

ม.นอกระบบ หรือที่เรียกกันเต็มรูปแบบว่า มหาวิทยาลัยนอกระบบราชการ และ มหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ เป็นรูปแบบการดำเนินงานของมหาวิทยาลัย ซึ่งมีสถานะใหม่ ที่ไม่ใช่ส่วนราชการ หรือรัฐวิสาหกิจ แต่รัฐยังมีความเกี่ยวพันกับมหาวิทยาลัยในด้านการจัดสรรงบประมาณ เพียงแต่มหาวิทยาลัยจะมีอิสระในการบริหารงานและการจัดการภายในมากขึ้น เฉกเช่นมหาวิทยาลัยเอกชน โดยมีร่างพระราชบัญญัติของมหาวิทยาลัยนั้นๆ เป็นบทบัญญัติควบคุมดูแล 

เหตุผลที่มหาวิทยาลัยต่างๆ มีแนวคิดที่จะเปลี่ยนสถานะของตนเอง เพราะในปัจจุบัน มหาวิทยาลัยส่วนใหญ่บริหารภายใต้ระบบราชการ  ซึ่งเห็นว่ามีการกำกับดูแลอย่างเคร่งครัด จนขัดต่อความเจริญก้าวหน้าของมหาวิทยาลัย ด้วยเหตุนี้มหาวิทยาลัยต่างๆ จึงมีความพยายามผลักดัน ร่าง พรบ.ม.ของตนเอง โดยหวังที่จะได้รับอำนาจในการบริหารจัดการออกจากราชการ ให้สามารถดูแล และพัฒนามหาวิทยาลัยอย่างอิสระโดยไม่ต้องผ่านระบบราชการ 

หลักการสำคัญของ ม.นอกระบบ อยู่ที่การออกระเบียบการ เบิกจ่ายงบประมาณ ซึ่งรัฐจะยังคงสนับสนุนงบในรูปแบบของเงินอุดหนุน ซึ่งมหาวิทยาลัยสามารถกำหนดได้เอง แทนที่เมื่อก่อนจะเป็นหน้าที่ของกระทรวงการคลังที่ตรวจสอบ นอกจากนี้ยังมีอำนาจในการออกระเบียบเกี่ยวกับการบริหารงานบุคคล ว่าจ้าง สรรหาบุคลากร การเลื่อนตำแหน่ง ค่าตอบแทนต่างๆ เช่น เงินเดือน สวัสดิการ เงิน บำนาญ การออกกฎระเบียบ การให้ออก/พ้นสภาพ มหาวิทยาลัยจะมีอำนาจในการกำหนดได้เอง โดยไม่ต้องให้หน่วยงานราชการคอยกำกับดูแล และการกำหนดหลักสูตรการสอน สามารถปรับเปลี่ยนหรือยกเลิกคณะ/สถาบันต่างๆ หรือการเพิ่มคณะ/หลักสูตรการสอนพิเศษเพื่อหารายได้โดยไม่ต้องขออนุมัติจากกระทรวง รวมถึงการพิจารณาค่าบำรุงมหาวิทยาลัย และค่าหน่วยกิตให้มีความสอดคล้องกับต้นทุนในการดำเนินงานอีกด้วย 

นอกจากนี้ มหาวิทยาลัยจะเป็นผู้กำหนดระเบียบอื่นๆ เกี่ยว กับการเงินและการพัสดุ โดยไม่ต้องยึดระเบียบกระทรวงการคลัง เพื่อ ให้เหมาะสมกับภารกิจของมหาวิทยาลัย ตลอดจนมีสิทธิกู้ยืมเงินและให้กู้ยืมเงินตามวัตถุประสงค์ของมหาวิทยาลัย

ม.นอกระบบที่ถือเป็นต้นแบบแห่งแรกมีอยู่ 2 แห่งคือ ม.สุรนารี จ.นครราชสีมา และ ม.วลัยลักษณ์ จ.นครศรีธรรมราช ซึ่งมีความคล่องตัวในการบริหารมาก จนนำไปสู่แนวคิดที่จะผลักดันใน ม.อื่นๆ  

ย้อนกลับไปเมื่อปี พ.ศ.2544 รัฐบาลได้กู้เงินจากธนาคารเพื่อการพัฒนาแห่งเอเชีย (ADB) โดยยื่นข้อเสนอเป็นกฎหมายการแปรรูปกิจการสาธารณูปโภคต่างๆ รวม 11 ฉบับ ซึ่งได้รับสมญานามว่าเป็นกฎหมายขายชาติ หนึ่งในนั้นคือ การแปรรูปมหาวิทยาลัย  

รัฐบาลขณะนั้นได้กระทำการแปรรูปมหาวิทยาลัยให้ออกนอกระบบราชการอย่างเงียบๆ มาตั้งแต่ปี 2545 แต่ก็มีกระแสต่อต้านจากนักศึกษาและผู้ปกครองจนชะลอออกไป กระทั่งปี 2547 จึงกลับมาเดินหน้าแปรรูปอย่างเงียบๆ โดยที่นักศึกษาและประชาชนไม่รู้ กระทั่งรัฐบาลชุดปัจจุบัน ที่เตรียมจะผลักดัน ม.ที่เหลือออกนอกระบบใน 1 ปี

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: